حصول يقين گفتيم علم به معاد از خواندن كتب فلسفى ، كلامى ، تفسير ، روايات و . . . پيدا مىشود . اما ، داراى كاربرد اساسى نيست ، و آنچه مؤثر است باور كردن معاد و يقين به روز جزا و بهشت و جهنم است . ولى اين باور از راه آموزش و كلاس و درس حاصل نمىشود و تنها به وسيله « عمل » به دست مىآيد . يعنى « يقين » ريهن نمازه اول وقت و با حضور و خشوع خواندن نو روزه داشتن است . « روزه » اى كه چنين اثرى دارد ، « روزه خاص » است . روزه خاص گرفتن به معنى نگهدارى خويشتن از هر چه مخالفت رضاى حق تعالى است . چنان كه در اين روزه ، روزه دار گوش و چشم و زبان و دل و قلب و اخفى نقاط وجود و ضمير خود را روزه مىدارد . از اين نيز بالاتر ، از مشاهده غير بارى تعالى امساك مىكند . اين روزه است كه « عيد » به دنبال دارد و حقيقت و مباركى اين عيد رسيدند به مقام توحيد افعالى و معرفت و يقين پيدا كردن است . يا ايها الذين امنو كتب عليكم الصيام كما كتب على الذين من قبلكم لعلكم تتقون . « 1 » اى اهل ايمان بر شما هم روزه گرفتن فرض شد ، همانگونه كه بر امتهاى پيشين و اين دستور براى آن است كه پاك و پرهيزكار شويد .

--> ( 1 ) . سوره بقره ، آيه 183 .